Rabarber Muffins op herhaling

Een tijdje geleden kwam Ed thuis met verse rabarber. Onmiddellijk dwaalden mijn gedachten terug naar vorig jaar en naar de prachtige rode rabarber muffins die ik gemaakt had. Maar waar had ik dat recept ook alweer gelaten (dit was voor ik al mijn bakresultaten netjes opschreef in mijn prachtige schriftje uit Venetie dat ik hiervoor speciaal gekocht had in 1802 of zo)?

Ja, op pagina 194 van een van mijn favoriete kookboeken, Feest van Nigella, daar staat het. Het recept werkt een jaar later nog steeds. Het zure van de rabarber en de zoete krokante topping van ruwe rietsuiker en kaneel, het ruikt en smaakt goddelijk. En zoals altijd, het toevoegen van gezonde ingrediënt zoals tarwekiemen geeft je een goed excuus om er nog een te nemen. Maar ik denk dat zo’n muffin niet het ergste is wat je kunt eten. Ze bevatten maïsolie, noten, fruit en vezels. Alweer de perfecte combinatie tussen lekker en goed. Daar houd ik van!

Na het nogmaals lezen van het recept, ik zie dat we Nigella zelf niet hoeven te bedanken. Het is Bev Laing uit Edmonton in Canada die alle lof verdient voor dit recept. Bedankt Bev!

PS: In Canada ontmoette ik een paar meisjes uit Edmonton, die vertelden me dat ze ‘ondergronds’ moesten blijven in de winter, omdat het zo ontzettend koud is daar in de winter. Alles is onder de grond met elkaar verbonden met tunnels, zodat je niet naar buiten hoeft te gaan. Ik stel voor dat de arme meisjes deze muffins lekker warm eten.