Dat zit hem in de suiker. Als je te weinig suiker in het kookvocht doet trek je namelijk alle natuurlijke suiker uit de peren zelf. Wat je over houdt is een bijzonder flauw peertje. Het geheim van de lekkerste stoofpeertjes zit hem in het verzadigen van het vocht met zoveel suiker dat de peertjes hun eigen suiker lekker bij zich houden. Je moet denken aan een niet kinderachtige hoeveelheid suiker. Ik doe zo’n 300 gram suiker in een hoge pan waarbij de peertjes net onder water staan. Probeer het eens want het resultaat is om te smullen. En de steeltjes aan de peer laten!
Stoofpeertjes maar dan anders
Stoofperen met witte wijn en sinaasappelsap (of schijfjes sinaasappel), aangevuld met water. Voeg daar wat laurierblaadjes, kruidnagel en een kaneelstokje aan toe en natuurlijk 3 ons fijne suiker. Bereidt net als de traditionele stoofpeer. Ze krijgen een prachtig zalmroze kleur en een heerlijke smaak. Natuurlijk blijft het recept met rode wijn, kaneel en kruidnagel ook geweldig.
Ik doe altijd maar een klein laagje water, 1-2 cm ofzo. Niet alle peertjes zijn dan onderwater. Ik ben tot nu toe dik tevreden over de resultaten daarvan. Is er een speciale reden dat ze helemaal onder zouden moeten staan?
Hoi Martijn,
Eerlijk gezegd ken ik alleen recepten waarbij de peertjes net onder het vocht worden gezet. Zo kunnen wijn en alle kruiden er goed intrekken. Jouw methode heb ik nog nooit geprobeerd dus ik kan (nog) niet vergelijken. Harde stoofpeertjes moeten ook behoorlijk lang stoven en met een klein laagje heb je kans dat het droog kookt zou ik denken. Jouw peertjes zullen dan ook meer stomen dan stoven denk ik. Stoompeertjes!